

D2274

རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཤྲཱི་བཻ་རོ་ཙ་ན་རཀྵི་ཏས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། །དྭ་ད་ཤ་ཨུ་པ་དེ་ཤ་གཱ་ཐཱ། བོད་སྐད་དུ། མན་ངག་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་པ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི ཞི་བ་སྟེ།།དེ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཞི་བར་འགྱུར། །ལུས་ངག་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་འགྱུར་བ་མེད། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ལས་འདས་པ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཞི་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་ཞི་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེ་ཉིད་ རྣམ་པ་མཁྱེན་ཉིད་དོ།།དངོས་པོ་དངོས་པོ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་གང་བྱུང་བ། །དེ་ནི་རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །འགྲོ་བ་ཐ་དད་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སོ་སོར་གནས། །དེ་དག་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ང་རྒྱལ་མེད་ ཅིང་རྨོངས་པ་མེད།།དེ་ཕྱོགས་ཕྱོགས་གཅིག་དངོས་པོ་ལ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་རང་བཞིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度堪布室利·贝若扎那惹克西塔自译。
梵文：Dvādaśa Upadeśa Gāthā
藏文：མན་ངག་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་པ།
汉译：十二教诫偈
顶礼吉祥金刚萨埵！
菩提心即是寂静，
安住其中之众生，
如同虚空得寂静。
从身语意所生起，
于彼毫无有改变。
超越真实之智慧，
无分别寂静即成。
寂灭分别即佛性，
此即遍知诸实相。
见到诸法实相已，
如是所生诸分别，
即是无分别智慧，
因执众生各不同。
是为诸法之自性，
一切处中各安住。
于彼诸法特殊中，
无有我慢亦无痴。
于彼一方诸法中，
何以执著为自我？
畜生等众之自性。
这是一首关于佛法修行的偈颂，主要阐述了菩提心的本质、无分别智慧的特征以及对诸法实相的认知等深奥义理。

 །ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ལས་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་བཤད་པར་བྱ། །ཡང་དག་སེམས་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱོས། །སྟག་ནི་ཕུག་ན་ གནས་པ་དང་།།སྦལ་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་། །བྱི་ལ་བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང་། །བ་ལང་ལ་སོགས་ལུས་པོ་སྤྲུག་།སྦྲུལ་ལ་བཟའ་བ་མེད་པ་དང་། །བྱ་རྣམས་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དང་། །སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་འོད་འཕྲོ་དང་། །རྔ་མོས་སྦྲུལ་རྣམས་འགུགས་པ་དང་། །རྨ་བྱ་སྐོམ་ ལས་རྒྱལ་བ་དང་།།བུང་བས་དུག་རྣམས་ཟོས་པ་དང་། །ཆུ་བྱས་དབང་པོ་བསྡམས་པ་དང་། །སེང་གེ་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང་། །འུག་པས་མཚན་མོ་མཐོང་བ་དང་། །བྱ་རྒོད་རིན་ཆེན་རྟོགས་པ་དང་། །སྦྲུལ་གྱི་དུག་ནི་བྱེད་པ་དང་། །རྨ་བྱས་དུག་རྣམས་ཟ་བ་ དང་།།ངུར་པས་མ་འོངས་ཤེས་པ་དང་། །ནི་ཚོ་ཚིག་ལ་མཁས་པ་དང་། །སྦྲང་བུས་རྗེས་རྣམས་སྡུད་པ་དང་། །དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་རང་རིག་འགྲོ། །ངང་པས་ཆུ་དང་འོ་མ་འབྱེད། །བུང་བའི་སྐད་ནི་ཤིན་དུ་སྙན། །ཆུ་སྐྱར་མཆིལ་མས་སེམས་ཅན་འཛིན། །སྦྲུལ་གྱི་ མིག་གིས་ཐོས་པ་དང་།།རི་དགས་ལས་ནི་གླ་རྩི་འབྱུང་། །གུ་ན་ས་ནི་མིག་གིས་སྣོམ། །ཆུ་ཡི་ནང་ན་གནས་པའི་ཉ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བས་འགོག་པར་བྱེད། །ཚུལ་ངན་བཟླས་པ་བྲམ་ཟེ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྟག་ལ་སོགས་པའི་ སྲོག་ཆགས་ཀུན།།སྔ་མའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཅན། །དཀའ་ཐུབ་མ་ཡིན་གྲོལ་བ་མིན། །སྔ་མའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །དེ་དག་སོ་སོར་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ཙམ་ ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་ནི།།དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཏེ་ཞེན་སྤངས་ནས། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སྤྱད་པར་བྱ། །གང་གིས་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་དག་།དངོས་གྲུབ་དམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །མན་ངག་གི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་ ་ར་ཧའི་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་རྫོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
仅从一方所生起，
当为彼之本性说，
以正心意当领受。
虎居山洞而安处，
青蛙具大空性力，
猫之毛发竖立时，
牛等震动其身躯，
蛇类无需寻食物，
众鸟遨游于空中，
萤虫放射光明亮，
母驴能够招引蛇，
孔雀能胜诸干渴，
蜜蜂能食诸毒物，
水鸟能摄诸根门，
狮子无有诸畏惧，
猫头鹰能见夜晚，
秃鹫能知诸珍宝，
蛇类能施放毒性，
孔雀能食诸毒物，
鹅鸟能知未来事，
鹦鹉善巧于言语，
蜜蜂能集诸踪迹，
畜生等类自觉行，
鹅能分辨水与乳，
蜜蜂声音极悦耳，
水獭以唾摄众生，
蛇以眼睛能听闻，
麝香鹿出麝香香，
鸢鸟以眼能嗅闻，
水中所住诸鱼类，
以命以力而遮止，
邪行咒诵婆罗门，
将成最胜之智慧。
虎等一切诸生灵，
从前习气所生起，
自性功德得生起。
彼等世间具智慧，
非由苦行得解脱。
从前习气所生起，
彼等各自而安住。
若仅此为智慧者，
畜生亦当得解脱。
如是了知断执著，
当行真实之智慧。
以此殊胜菩提道，
殊胜悉地将生起。
十二教诫偈，大婆罗门萨拉哈口述圆满。

